Yine bir Evrino içeriğiyle karşınızdayız! Bu kez konumuz: “Hangi kelimeler sesteştir”.
Hangi Kelimeler Sesteştir?
İstanbul’un yoğun trafiğinde yürürken bazen kendi kendime soruyorum: “Hangi kelimeler sesteştir acaba?” Evet, bu garip bir soru gibi görünebilir ama bir kelimenin kulağa hoş gelmesi, ritmi, tekrar eden sesleri, hatta içten gelen bir melodisi var mı yok mu, hep ilgimi çekiyor. Ofisten çıkıp vapura bindiğim akşamlarda, dalga sesini dinlerken aklımdan geçen kelimelerle oynuyorum. Mesela “şıpsevdi” dedim kendi kendime, gülümsedim. Bir kelime hem eğlenceli hem ritmik olabilir mi? Oluyormuş, hem de nasıl.
Küçük Günlük Deneyimler
Ofisteyken sık sık kelimelerle ilgili küçük oyunlar yapıyorum. Mesela bir e-posta yazarken fark ediyorum: bazı kelimeler tuhaf bir şekilde dilimin ucuna daha kolay geliyor. “Fısıltı”, “düşünce”, “kıvrım”… Dikkat ettim de, genellikle ünlülerin birbirini takip etmesi, sessizlerin ritmi, kelimenin melodisini belirliyor. Acaba bu tamamen tesadüf mü yoksa beyin gerçekten belli sesleri daha estetik buluyor mu? Sanırım ikincisi. İnsanlar farkında olmadan bazı kelimelere çekiliyor. Ben de bazen yazarken bilinçli olarak sesteş kelimeler kullanıyorum; kendi yazımı okurken, kulağıma hoş gelenleri not alıyorum.
Geçmişten Günümüze
Hatırlıyorum, lise yıllarında şiir yazarken hocalarım hep “sesteş kelimeleri keşfet” derdi. O zamanlar pek anlamazdım ama şimdi düşünüyorum: “Evet, kelimeler sadece anlam değil, ses de taşıyor.” Mesela “şarkı” kelimesini söylemek bile bir ritim yaratıyor. “Şa… rkı… şarkı…” Tekrarı, tınısı, kulağa hoş geliyor. O zaman fark ettim ki sesteş kelimeler, yazının melodisini kuruyor, okurken veya söylerken insanın ruhuna dokunuyor. İşte o yüzden blog yazarken bu konuyu hep aklımda tutuyorum. Belki bir gün biri benim kelime seçimlerimi duyduğunda, neden bazı kelimeleri diğerlerinden daha çekici bulduğumu anlar.
Günlük Hayatta Kelimelerin Sesi
Akşamları İstanbul’un dar sokaklarında yürürken ya da vapurla karşıya geçerken, kendi kendime kelimeler fısıldıyorum. “Dalgınlık”, “pırıltı”, “usulca”… Her biri farklı bir ritim ve doku taşıyor. Kendime soruyorum: “Acaba bu kelimeler diğer insanlara da aynı şekilde mi geliyor?” Gerçekten de bazı kelimeler, sesteş olup ritmik oldukları için hem yazıda hem konuşmada daha akılda kalıcı olabiliyor. Mesela iş arkadaşımın bana söylediği bir kelimeyi hatırlıyorum: “huzur”. Söylemesi bile rahatlatıcı, yazılışıyla uyumlu, kulağa tatlı geliyor. İşte bu, sesteş kelimelerin gücü.
Kelimenin İçinde Duygu
Bugün blog için bir yazı yazarken fark ettim ki hangi kelimeler sesteştir sorusu, aynı zamanda duygularla da bağlantılı. “Kıvrım” derken aklıma eski bir cadde geldi; “fısıltı” derken kulaklarımda rüzgârın sesi. Kelimenin sesi, anlamını daha derin hissettirebiliyor. Belki de bu yüzden şairler ve yazarlar sesteş kelimelere özellikle dikkat ediyor. Ben de kendi yazılarımda, bazen farkında olmadan, bazı kelimeleri seçiyorum çünkü hem anlam hem ses açısından beni tatmin ediyor. Kulağa hoş gelen bir kelime, yazıyı okuyan kişinin de dikkatini çekiyor, bir tür bağ kuruyor. Kendimi, okuyanla sessiz bir sohbet içinde buluyorum.
Gelecekte Sesteş Kelimeler
Bir gün düşündüm: gelecekte sesteş kelimelerin önemi daha da artacak mı? Belki yazılı ve sözlü iletişimde, kısa mesajlarda bile insanlar ritim ve uyum arayacak. Benim için, sesteş kelimeler günlük hayatın küçük kaçamakları gibi. İstanbul’da kalabalığın içinde, metroda yürürken, kahvemi yudumlarken aklıma gelen kelimeler bana küçük bir kaçış sağlıyor. Gelecekte bu kaçışın, belki sosyal medyada daha da değerli olacağını düşünüyorum. İnsanlar sadece anlam değil, kulağa hoş gelen sesler de arayacak. Ben de kendi blogumda bunu fark ettikçe daha bilinçli kullanmaya çalışacağım.
Kendi Kendime Sorduğum Sorular
Bazen kendi kendime soruyorum: “Neden bazı kelimeler kulağa daha hoş geliyor?” Sanırım hem tarih, hem kültür, hem de bireysel deneyim bir araya geliyor. Çocukken duyduğum bir kelime, bir şarkı sözü, bir kitabın melodisi… Hepsi sesteş kelimelerle birleşince, zihnimde bir yankı yaratıyor. İstanbul’un karmaşasında, 27 yaşında, ofis günleri ve blog akşamları arasında bu yankıyı duymak bana yaşamı hatırlatıyor. Kelimeler sadece anlam değil, aynı zamanda bir tını, bir ritim, bir his taşıyor. Ve bu yüzden “hangi kelimeler sesteştir?” sorusu, benim için hem merak hem de keyif kaynağı.
İşte böyle, günlük hayatımda fark ettiğim küçük detaylarla, kelimelerin sadece anlam değil, sesleriyle de insanın ruhuna dokunduğunu görüyorum. Sesteş kelimeler, bazen farkında olmadan hayatımızı güzelleştiriyor; hem yazıda hem konuşmada, hem de kendi iç dünyamızda. Ben de bundan sonra İstanbul sokaklarında, ofiste ve blog yazarken bu kelimeleri daha çok dinleyeceğim, daha çok fark edeceğim. Belki bir gün bir okur, yazımı okurken benim gibi kendi kelimelerinin sesini keşfedecek.